บทที่ 35 35 หัวใจเต้นแรง

“จะรีบไล่กันไปไหนเล่ายัยเปี๊ยก… เมื่อกี้ตอนอยู่ต่อหน้าอาจารย์ภมรยังบอกว่าดูแลตัวเองได้อยู่เลย?” เอกณัฐแกล้งทวนคำพูดบนโต๊ะอาหารด้วยน้ำเสียงล้อเลียน บัวชมพูหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาวูบหนึ่ง รีบสวนกลับทันควัน

“นั่นมันต่อหน้าคุณพ่อต่างหากเล่า! ฉันโดนคุณพ่อมัดมือชกต่างหาก ใครเขาอยากให้นายมาคอยดูแลกัน… หลงตัวเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ